Yann TiersenFri 18 Dec – Red Snapper, Broken Tempo
Να λοιπόν και η τελευταία συναυλία της χρονιάς! Μιας χρονιάς που προσωπικά πέρασα πραγματικά μαγικές συναυλιακές στιγμές. Τι να πρωτοπιάσω; 2L8, Dirty Granny Tales, Firewater,Loreena McKennitt, Faith No More την άνοιξη και το καλοκαίρι; Murder by Death, Levellers, Yann Tiersen, Woven Hand, Kultur Shock, Madeleine Peyroux και Gogol Bordello φέτος το φθινόπωρο; Αξέχαστη συναυλιακή χρονιά και μακράν η καλύτερη μου. Και να που μέσα στους παραπάνω θα μπουν και οι αριστοτεχνικοί Red Snapper.
Η συναυλία άρχισε με τους συμπαθέστατους κατά τ άλλα Broken Tempo που δεν μ ενθουσίασαν μια κ ούτως ή άλλως δεν είναι και το στυλ της μουσικής που ακούω (funk-soul(?) μουσικές με twist το βιολί στις συνθέσεις τους). Ωστόσο στα συν, η πολύ ευγενική φυσιογνωμία της τραγουδίστριας και η όμορφη διασκευή του Personal Jesus στο τέλος. Έχουνε δουλειά ακόμα πάντως τα παιδιά.
Και μετά… οι Red Snapper. Που σημαίνει 4 άτομα. Ντραμς, ηλεκτρική κιθάρα, (όρθιο) μπάσο, και σαξόφωνο/κλαρίνο (;). Έχει νόημα που τα αναφέρω αυτά. Γιατί για πρώτη φορά σε live ένοιωσα τα όργανα σαν ολότητες και αυτόνομες προσωπικότητες μέσα σε μια σύνθεση. Και ναι! Είδα να εκτελούνται πραγματικά φανταστικές συνθέσεις. Οι Red Snapper είναι προφανώς τέλειοι γνώστες και βιρτουόζοι των οργάνων τους. Καταπληκτικός ήχος, περίτεχνο παίξιμο χωρίς να γίνεται κουραστικό και …όγκος!! 4 άτομα βρε παιδί μου να παίζουν και να γεμίζει το principal σα να παίζανε 14! Και όχι μόνο το γεμίζανε με νότες, αλλά μεταδίδανε και τη μεγάλη ενέργεια που είχε η μουσική τους αλλά και αυτοί οι ίδιοι! Η ενέργεια με τη σειρά της μετατρεπόταν σε κέφι , το κέφι σε χορό και στο τέλος είχε καμιά 400αρια άτομα θέλοντας και μη να κουνιούνται στους groovy ρυθμούς τους. Αυτοί και οι Death in Vegas μου το κατάφεραν αυτό: να μου επιβάλουν με τη μουσική τους να χορεύω με το ζόρι. Τι άλλο θέλει δηλαδή κάποιος από μια συναυλία;
Κάπως έτσι έκλεισε λοιπόν αυτή η συναυλιακή χρονιά με τους Red Snapper. Με μουσική όχι για απαίδευτους, με μουσική με στυλ και άποψη! Όπου ο κάθε μουσικός άφηνε δυνατά τη σφραγίδα του πάνω στο κομμάτι που εκτελούσαν. Όπου ο ένας συνομιλούσε και αντιμιλούσε μουσικά με τον άλλον. Και όλοι μαζί χορεύανε! Μαζί και μεις!! :)
Βαθμολογία: 8,5/10
Να λοιπόν και η τελευταία συναυλία της χρονιάς! Μιας χρονιάς που προσωπικά πέρασα πραγματικά μαγικές συναυλιακές στιγμές. Τι να πρωτοπιάσω; 2L8, Dirty Granny Tales, Firewater,Loreena McKennitt, Faith No More την άνοιξη και το καλοκαίρι; Murder by Death, Levellers, Yann Tiersen, Woven Hand, Kultur Shock, Madeleine Peyroux και Gogol Bordello φέτος το φθινόπωρο; Αξέχαστη συναυλιακή χρονιά και μακράν η καλύτερη μου. Και να που μέσα στους παραπάνω θα μπουν και οι αριστοτεχνικοί Red Snapper.
Η συναυλία άρχισε με τους συμπαθέστατους κατά τ άλλα Broken Tempo που δεν μ ενθουσίασαν μια κ ούτως ή άλλως δεν είναι και το στυλ της μουσικής που ακούω (funk-soul(?) μουσικές με twist το βιολί στις συνθέσεις τους). Ωστόσο στα συν, η πολύ ευγενική φυσιογνωμία της τραγουδίστριας και η όμορφη διασκευή του Personal Jesus στο τέλος. Έχουνε δουλειά ακόμα πάντως τα παιδιά.
Και μετά… οι Red Snapper. Που σημαίνει 4 άτομα. Ντραμς, ηλεκτρική κιθάρα, (όρθιο) μπάσο, και σαξόφωνο/κλαρίνο (;). Έχει νόημα που τα αναφέρω αυτά. Γιατί για πρώτη φορά σε live ένοιωσα τα όργανα σαν ολότητες και αυτόνομες προσωπικότητες μέσα σε μια σύνθεση. Και ναι! Είδα να εκτελούνται πραγματικά φανταστικές συνθέσεις. Οι Red Snapper είναι προφανώς τέλειοι γνώστες και βιρτουόζοι των οργάνων τους. Καταπληκτικός ήχος, περίτεχνο παίξιμο χωρίς να γίνεται κουραστικό και …όγκος!! 4 άτομα βρε παιδί μου να παίζουν και να γεμίζει το principal σα να παίζανε 14! Και όχι μόνο το γεμίζανε με νότες, αλλά μεταδίδανε και τη μεγάλη ενέργεια που είχε η μουσική τους αλλά και αυτοί οι ίδιοι! Η ενέργεια με τη σειρά της μετατρεπόταν σε κέφι , το κέφι σε χορό και στο τέλος είχε καμιά 400αρια άτομα θέλοντας και μη να κουνιούνται στους groovy ρυθμούς τους. Αυτοί και οι Death in Vegas μου το κατάφεραν αυτό: να μου επιβάλουν με τη μουσική τους να χορεύω με το ζόρι. Τι άλλο θέλει δηλαδή κάποιος από μια συναυλία;
Κάπως έτσι έκλεισε λοιπόν αυτή η συναυλιακή χρονιά με τους Red Snapper. Με μουσική όχι για απαίδευτους, με μουσική με στυλ και άποψη! Όπου ο κάθε μουσικός άφηνε δυνατά τη σφραγίδα του πάνω στο κομμάτι που εκτελούσαν. Όπου ο ένας συνομιλούσε και αντιμιλούσε μουσικά με τον άλλον. Και όλοι μαζί χορεύανε! Μαζί και μεις!! :)
Βαθμολογία: 8,5/10
