Recensies

en nog maar eens verder gaan.... ik heb nu voor het eerst een plaat opstaan... en het is lang geleden dat ik meteen de eerste keer dat ik een plaat hoorde zo onder de indruk was....


Rudresh Mahanthappa & Steve Lehman - Dual Identity

Dit moet zijn hoe het voelt om als geoloog voor de eerste keer een heuveltje op te lopen en aan de andere kant van dat heuveltje de Grand Canyon te ontdekken, er eigenlijk meteen in te willen springen, maar je op het laatste moment beseffen dat dat misschien niet al te best is voor je gezondheid..


Zo'n geograaf zal deze plaat wellicht weinig aan vinden, maar wie ben ik om daarover te oordelen.. In plaats van een visueel landschap, hoor ik het nu.. Ik hoor de drums glooien, omhoog en omlaag gaan (op dit moment dan).. op andere momenten zijn de 2 blazers dominant, waar ik eigenlijk allebei nog nooit van gehoord heb, maar die klinken alsof ik ze al jaren ken.... als een rivier die je al jaren hebt kunnen horen, maar die je nu toch voor het eerst ziet stromen...

En toch is het niet vreselijk ingewikkeld... free jazz mag ik het wel noemen, maar in de buurt van de herrie die onze grote duitse vriend ons voorschotelt komt het nooit... het is misschien een beetje vergelijkbaar met Atomic qua bezetting, alleen een extra saxofoon in plaats van een trompet, en een gitarist in plaats van een pianist... Qua sfeer heeft het er ook wat van weg, af en toe gecontroleerde unisono stukken, en dan weer vrijere rollen..

Wat echter verschilt is de rol van de drums... de drums zijn in Atomic nog geraffineerder, en overal om je heen aanwezig, de gitaar in plaats van piano verschilt echter vrij weinig, die hebben een ongeveer vergelijkbare rol.. hier draait het toch vooral om de blazers, maar om dat nou een nadeel te noemen, nee, dat niet... daar zijn de blazers veel te fijn voor... en de rest van de band werkt ook prima in een begeleidende rol... die ook wel eens even wordt laten varen..

Hip-Hop? Ja.

Een genre waar ik momenteel geen nieuwe albums meer van luister, ondanks dat ik nog een hele waslijst aan nog niet beluisterd materiaal liggen heb. Maar goed, af en toe slaat "de jeugdsentiment" (3 jaar geleden?) toe al is de oude voeling met het genre erg afgezwakt.

Chino XL, ongetwijfeld een van de meest ondergewaardeerde rappers in het genre, bracht "I Told You So" uit in 2001. Vijf jaar na het controversiële "Here To Save You All" waar hij: zowat iedere populaire artiest van dat moment aanviel en andere controverses niet schuwde om te bespotten - "(Governmently engineered like E Bola for this rap garage sale, by this industry, I'm trying not to get fucked like 2Pac in jail)", kunnen velen zich nog goed herinneren - zijn talent al wat naar boven liet komen door het talloos "spitten van punchlines", gewoon een eerste erg goede indruk maakte op muzikaal vlak. Als rapper en persoon komt hij gewoon over als een echte etter: de ongelooflijke arrogantie, het ego en superioriteitsgevoel verder uitwerken op anderen, erg uit de hoogte doen, etc... Cristiano Ronaldo is echt weinig vergeleken hiermee. Heeft het te maken met het feit dat Chino XL een bodybuilder en lid van mensa is? Kan, gevaarlijke combinatie alleszins.

In "I Told You So" heeft hij zijn stijl verfijnd, zichzelf gewoon op alle vlakken verbeterd en lijkt hij werkelijk het beste te geven in één album. De oude ruwe beats uit '96 zijn vervangen door de opkomende moderne beats, en Chino XL 'spit' er weer als een bezetene op los:

I'll slash ya grill, don't start me
You'll be the only entertainer with less groupies than Biz Markie
(#2 What You Got)

Me dissapear? Never again, go to war with Vatican men
it'll take a whole cast of E.R. to have your ass walking again
(#4 Nunca)

I'll leave your brains hangin out like Chris Rock's adam's apple
I'm so rare, battlin Chino's like Africa:
Yeah niggaz talk about it but they don't really wanna go there
-
Yo, yo, you wanna raise up?Now that takes bravery
I house niggaz like light-skinned-ed Africans durin slavery
I detonate crazily, a bomb, military can't disable me
So loose in the cypher I got Lucifer ashamed of me
-
Like Jesus in the army but I earn my stripes like zebras
Without the H.I.V. I'm positive you don't wanna test
I leave rappers confused like homeless cats on house arrest
(#16 I Told You So)

Dit zijn nog maar een paar quotes, die naar Hip-Hop-norm (naar mijn gevoel dan), erg goed kunnen genoemd worden. Hoe hangt die "goede kwaliteit" dan samen met een album dat ruim een uur gaat over - opschepperij? Gooien met one-liners? Het ophemelen van jezelf? Gezeik over hoe zwak Hip-Hop geworden is sinds de commercialisatie? Stoerdoenerij over het aantal geweren dat je hebt, de vrouwen die je in bed krijgt, het geld dat men heeft, feit dat jij gewoon Hém bent in de Hip-Hop-wereld? - ? Wel moeilijk te verwoorden: maar Chino brengt juist die thema's erg goed aan de man: zijn stem en intonatie in combinatie met de vlijmscherpe teksten liggen me gewoon, beetje vergelijkbaar met de manier waarop Bud Powell piano speelt.

Heeft dit album dan ten minste niet één zwakker, laten we maar zeggen, "menselijke" kant? Ja. Het lijkt een beetje misplaatst in dit album maar dat is het zeker niet. Onder een sample van "I Forgot To Be Your Lover" (William Bell klassieker) brengen hij en Shaunta "Sorry", een van de mooiste Hip-Hop-nummers over relaties die ik ken. Zeker eens het luisteren waard, daarom dat ik ook eventjes dit nummer wil delen:


Krijg ik toch keer op keer een ongelooflijk gevoel bij, al is het ook maar omdat juist dit nummer veel voor me betekende op een moment dat ik spijt had van een actie tegenover iemand... Maar goed dit terzijde want het blijft gewoon mijn favoriete nummer op dit album.

Om de een of andere reden is het laatste nummer "Chianardo Di Caprio" mijn meest beluisterde nummer, vreemd. Het tweeluik van "Sorry" zeg maar, in dit nummer schijnt Chino dan weer op te scheppen over "de vrouwen" waar hij in het andere nummer ergens 'spijt' van lijkt te hebben. Waar rappers als Lil' Wayne, 50 Cent, Young Jeezy en andere consorten niet verder raken met suffe zinnen als "Yeah I know u like my d*ck b*tch" (niet dat ze dit ooit gebruikt hebben in een nummer, of niet dat ik weet althans), maar het niveau in stompzinnigheid en saaie verwoording zal er niet te ver van liggen:

The mental Samuel Jackson, the physical Adonis
Only sexual with women who can suck the comas out of novels
Fuck them 'till their knees wobble
My house like a brothel
Welcome to the night of the apostle of the lady gospel

If a woman's heart is an endless ocean of secrets
I run scuba teams to the bottom discover jewels and keep it
Her body is a violin, I'm the violinist and I compose
Her moans are my symphonies I can play the perfect notes

I charge pimp niggas for hoes reckless eyeballing (yeah)
Ain't leaving young girls out of it...
My dick becoming their pride so naturally gotta make them swallow it
I fucked all races, bagged bitches in all places
Older chicks, younger chicks... shit, I brought together generations!
They get financially gracious,
Just to date me on a regular basis
With making love I got patience
And I'm a dog just like you, in all cases
But I can make a woman feel love even coming in their faces

8 out of every 10 chicks are attracted to me...
One is a relative, and the other one a damn liar!
Leave your girl alone with me commit vagina-cide
Since '99, I'm no longer in pimp denial
Cus I'm a playa, plus I fuck a lot
Please, I got more hoes then these niggas just in names beginning in A's

I'll have to take Ginko or some shit to remember half the bitches I hit

Music and sex the only joy
When it comes to Trojans been through so many I could invade Helen of Troy

No jealousy, please dunny it's just my life
Don't be mad cus your girl would rather by my whore than be your wife

Die klasse, dat verschil, die perfectie, dát onderscheidt Chino XL van de rest. Alleen ontbreekte die volwassenheid van "Poison Pen" (2006) nog.